عين نصيحت و مصلحت بود و به هيچ وجه اهل سؤال و التماس از عطاء او محروم نگردند و بنفحهء احسان او محظوظ و بهرمند شوند چنانچ شاعر گويد ، شعر شَهِدَ الله وَالْخَليقَةُ وَالنَّاسُ * جَمِيعاً شَهَادَةً اجْمَاعَا انَّكَ الْكَاتِبُ الَّذِى يَاْمَنُ * السُّلْطَانُ مِنْه اضَاعةً وَاقْتَناعا وَ الْجَوَادُ الَّذِى اذْ نَالَ نَيْلًا * لَمْ يَكُنْ عِنْدَ نَيُلِه مَنّاعَا فَهَنِيئاً لِمَنْ رَعَيْتَ هَنِيئاً * امِنَ الله سربَهُم انْ يُضَاعَا چون عادت مولانا همه اوقات خير و فعل خير بوده و مكافات آن بشكر بندگيش و نشر آن لازم و واجب بوده كه * ( وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ 93 : 11 ) * و اين ضعيف از آن جمله و و طايفه شده كه نعمت او شامل ايشان بوده و شكر آن بر ايشان واجب و لازم شده مدّتى كوشش و سعى نمودم تا وسيلهء بدست آرم كه بجناب او نزديك آردم و به حضرت او و اصل شوم ، نيافتم هيچ چيزى گزيده تر بنزديك او و دوام او و ثبات ذكر او در مرور ايام و ازمان از كتابى و تصنيفى كه من در آن جمع كنم و ياد كنم در آن اخبار شهر قم و و اهل قم چه هديه و تحفهء بهتر از آن نيافتم زيرا كه هر هديه و تحفهء كه باشد عنقريب بزوال خلل پذيرد و فانى شود مگر مصنّفات و مؤلفات كه بمرور ايّام و كرور اعوام منعدم نشوند و كهنه نگردند و بهر روزگارى جديد و حديث باشند و مردم آن روزگار به خواندن و مطالعه و نوشتن آن رغبت نمايند حق سبحانه و تعالى هميشه بازار علم و ادب و فضل و هنر در ساحت دولت او رونقپذير و روا گرداناد و از كساد و ناروايى محفوظ و مصون داراد و اهل علم و فضل و كمال و امل به حضرت بزرگوار او راغب و مايل باد و ببغيه و مطلوب و مقصود خود فيروز و محظوظ باد باعث بر تصنيف اين كتاب و مهيّج بر تأليف آن سه چيز بوده : اول - آن چيز كه همه مردم بر آن بيش از من حريص و مايل بوده‌اند و آن جمع كردن اخبار و رواياتست تا اهل روزگار ازيشان به ديگران همچو ميراث برسانند